1. Önce ürünü, hedef pazarı ve sorumlu tarafı belirleyin
AB Tekstil Etiketleme Tüzüğü, Birlik pazarındaki tekstil ürünlerine ve tekstil bileşenleri ağırlıkça en az yüzde 80 olan bazı ürünlere uygulanır. Tüzük elyaf bileşimini düzenler; bakım talimatları, beden bilgileri veya gönüllü sürdürülebilirlik iddiaları ayrıca değerlendirilmelidir. Üretici AB’de yerleşik değilse, 15. maddeye göre etiketi veya işaretlemeyi sağlama ve bilgilerin doğruluğunu güvence altına alma görevi AB ithalatçısına aittir. Bu nedenle fiyatlandırmadan önce ürün türünü, satış ülkesini, markayı, üreticiyi, AB ithalatçısını ve nihai onay sorumlusunu kaydedin. Türk üreticinin hazır etiketi bu rol dağılımının yerini tutmaz.
Görüşme soruları
- Somut ürün tekstil etiketleme kapsamına giriyor mu?
- Tüketiciye hangi AB ülkesinde sunulacak?
- Üretici, AB ithalatçısı ve marka sahibi kim?
- Seri üretim için etiket sürümünü kim onaylayabilir?
2. Her ürün varyantı için bileşen ve malzeme haritası oluşturun
Yalnızca genel bir kumaş listesi değil, bitmiş ürünün bileşen haritasını hazırlayın: ana kumaş, astar, ribana, panel, cep, nakış ve diğer tekstil bölümleri. Elyaf bileşimleri farklı olan çok bileşenli ürünlerde her bileşen için ayrı bilgi gerekebilir. 11. maddeye göre toplam ağırlığın yüzde 30’undan az olan parçalar ancak ana astar değilse ayrı etiketlenmeyebilir; buna rağmen toplam bileşim hesaplanırken parçalar kendiliğinden yok sayılamaz. Her bileşeni malzeme kodu, tedarikçi, reçete sürümü ve ilgili renk veya varyantla bağlayın. Böylece malzeme değişikliğinin yalnızca bir parçayı mı, yoksa tüm ürün etiketini mi etkilediği görülür.
Görüşme soruları
- Bitmiş üründe hangi tekstil bileşenleri var?
- Bir bileşenin elyaf içeriği farklı mı?
- Hangi parçalar ana astardır veya ağırlığın yüzde 30’una ulaşır?
- Malzeme kodu ile ürün varyantı açıkça eşleştirildi mi?
3. Yalnızca izin verilen elyaf adlarını ve izlenebilir yüzdeleri kullanın
Elyaf bileşimi için yalnızca Tüzüğün Ek I bölümündeki adlar kullanılabilir. Marka, ticari veya hayali isimler bunların yerine geçmez. Karışımlarda bulunan elyafların adları ve ağırlık oranları kural olarak büyükten küçüğe sıralanır. Yün ırkı veya geri dönüştürülmüş malzeme bilgisi gibi ek açıklamalar mümkün olabilir; ancak zorunlu elyaf bilgisinden ayrı tutulmalı ve yanıltıcı olmamalıdır. Bu nedenle teknik malzeme bilgisini önce kontrollü AB elyaf listesine aktarın ve etiket metnini buradan oluşturun. Elyaf adlarını serbestçe çevirmeyin ve tedarikçi yüzdelerini belgesiz yuvarlamayın.
Görüşme soruları
- Her elyaf adı Ek I’deki bir adla uyuşuyor mu?
- Tüm oranlar ağırlık yüzdesi olarak izlenebilir mi?
- Elyaflar büyükten küçüğe sıralandı mı?
- Gönüllü ifadeler zorunlu bilgiden açıkça ayrıldı mı?
4. Tedarikçi verilerini onaylı malzeme sürümüyle karşılaştırın
Kullanılan her malzeme için parça listesi, sipariş ve üretim belgeleriyle aynı malzeme kodunu taşıyan tarihli bileşim bilgisini isteyin. Bu bilgiyi kumaş siparişi, numune ve seri üretimde kullanılacak gerçek malzemeyle karşılaştırın. Tüzük, beyan edilen elyaf bileşiminin piyasa gözetimi kapsamında kontrol edilmesini ve belirli analiz yöntemlerini öngörür. Bu nedenle veri sayfası, sertifika görseli veya eski test raporu güncel partiyi otomatik olarak kanıtlamaz. Belge kontrolü, tedarikçi sorusu veya uygun malzeme analizinin ne zaman gerektiğini riske göre belirleyin. Farklar açık konu olarak kalır; üretim toleransı, tahmini etiket oranlarını kullanmak için genel bir izin değildir.
Görüşme soruları
- Malzeme belgesi, parça listesi ve sipariş aynı kodu taşıyor mu?
- Bileşim bilgisi onaylı seri malzemesine mi ait?
- Parti veya tedarikçi değişiklikleri görünür mü?
- Uygun analiz gerektiren durumlar kayıt altına alındı mı?
5. Hayvansal parçaları ve ek iddiaları ayrı değerlendirin
Tekstil ürününde tekstil dışı hayvansal parçalar bulunuyorsa 12. madde bunların varlığının anlaşılır biçimde belirtilmesini ister. Bu durum bazı deri, boynuz, sedef veya kürk parçalarını kapsayabilir ve elyaf bileşiminden ayrı değerlendirilir. Bu nedenle yalnızca ana kumaş ve astarı sormakla yetinmeyin; aksesuar, şerit, arma, düğme ve aplikleri de açıkça teyit ettirin. Menşe, organik, geri dönüştürülmüş içerik veya çevre iddiaları ayrı kanıt ve onay süreci gerektirir; zorunlu elyaf bilgisinin yerine geçemez veya onunla karıştırılamaz. Zorunlu bilgiler ile gönüllü ifadeleri onay formunda ayrı alanlarda tutun.
Görüşme soruları
- Üründe deri, boynuz, sedef, kürk veya başka hayvansal parça var mı?
- Gerekli açıklama dil ve tasarım açısından eklendi mi?
- Hangi gönüllü malzeme veya çevre ifadeleri planlanıyor?
- Her gönüllü ifade için uygun kanıt mevcut mu?
6. Dili, okunabilirliği ve çevrim içi gösterimi birlikte onaylayın
Etiket kalıcı, kolay okunur, görünür ve erişilebilir olmalı; fiziksel etiket ürüne sağlam biçimde bağlanmalıdır. Elyaf bileşimi çevrim içi satış dâhil olmak üzere satın almadan önce tüketiciye açıkça gösterilmelidir. 16. maddeye göre etiket bilgisi, ürünün tüketiciye sunulduğu üye ülkenin resmî dilinde verilmelidir. Almanya’da satış için Almanca elyaf bilgisi planlayın; yalnızca Türkçe veya İngilizce hazırlanan seri etiketi kontrol edilmeden onaylanmamalıdır. Dikili etiket, ambalaj, ürün sayfası ve katalogda aynı onaylı metni kullanarak oran veya ad çelişkilerini önleyin.
Görüşme soruları
- Elyaf bilgisi satış ülkesinin dilinde mevcut mu?
- Dikildikten sonra kolay okunur, görünür ve erişilebilir mi?
- Çevrim içi mağaza bileşimi satın almadan önce gösteriyor mu?
- Etiket, ambalaj ve ürün sayfası aynı onaylı sürümü mü kullanıyor?
7. Etiket onayını üretim kapısı olarak yönetin
Etiketleri dağınık e-postalar veya ekran görüntüleri üzerinden onaylamayın. Sağlam bir onay kaydı; ürün kodu, varyant, bileşen haritası, malzeme ve yüzdeler, dil, etiket çizimi, bağlantı yeri, sürüm numarası, tarih ve sorumluları içerir. Seri onayından önce numune etiketi, onaylı ürün numunesi ve üretim parça listesini karşılaştırın. Ancak bundan sonra somut varyant için etiket üretimini serbest bırakın. Kumaş, astar, tedarikçi, reçete, aksesuar, satış ülkesi veya ürün sayfası değişirse ilgili bilgi yeniden kontrol edilir. Onaylı dosyayı, temel malzeme verilerini ve değişiklik geçmişini birlikte arşivleyin. Böylece etiketleme, sevkiyat öncesi son dakika düzeltmesi yerine kontrollü bir tedarik adımı olur.
Görüşme soruları
- Ürün, varyant ve etiket sürümü açıkça belirtilmiş mi?
- Numune etiketi, malzeme verileri ve üretim listesi uyuşuyor mu?
- Teknik kontrolü ve seri onayını kim yaptı?
- Hangi değişiklikler etiketi yeniden kontrol ettirir?
- Onay, kanıtlar ve değişiklik geçmişi birlikte arşivlendi mi?
















